در یک جنگل بزرگ و سرسبز، جغدی کوچک به نام هری زندگی می کرد. هری همیشه با دوستانش در آشیانه ی بزرگ درختان بازی می کرد و روزهای خوشی را سپری می کرد. اما یک روز، او پیش از خواب آغاز به پرواز کرد و تصمیم گرفت تا کمی به دور و بر بپردازد. بعد از مدتی پرواز، هری متوجه شد که خیلی از دوستانش از او دور شده اند. وقتی به زمین نگاه کرد، متوجه شد که نمی داند چگونه به خانه برگردد.
هری با دل شکسته به پایین پرواز کرد و در جستجوی دوستانش شروع به سفر کرد. او از کنار درختان بلند و گیاهان رنگارنگ عبور کرد و در هر گوشه ای به دنبال صدای دوستانش بود. کمی بعد، به یک سنجاب دوستی به نام مکس برخورد. مکس با خوشحالی به هری گفت: "چرا انقدر غمگینی؟" هری پاسخ داد: "من گم شده ام و نمی دانم چگونه به خانه بروم."
مکس با درک وضعیت هری، پیشنهاد کرد که همراه هم به دیگر دوستان شان کمک کنند. آنها با هم به سمت دریاچه ای زیبا رفتند، جایی که جوجه تیغی ای به نام لیلا زندگی می کرد. لیلا با خنده به آنها گفت: "چرا نگران هستید؟ با کمی همکاری می توانیم راه خانه را پیدا کنیم!" هری و مکس از این پیشنهاد خوشحال شدند و به جمع آوری نشانه ها برای پیدا کردن راه خانه آغاز کردند.
آنها از درختان قدیمی و بوم بان را رد شدند، تا اینکه به بلندی های جنگل رسیدند. در آنجا، جغدی بزرگ و دانا به نام آلفرد نشسته بود. هری با امیدواری به آلفرد نزدیک شد و خواستاری راهی برای بازگشت به خانه اش شد. آلفرد با آرامش گفت: "تنها راه برگشت، دوست داشتن و همکاری با دوستانت است."
با کمک آلفرد و ایده های جدیدی که او داد، هری و دوستانش با هم شروع به حل معماهای مختلف کردند و هر بار نشانه ای برای نزدیک شدن به خانه پیدا کردند. پس از گذشت چند ساعت، آنها به درخت بزرگ و آشیانه ی هری رسیدند. هری با شادی فریاد زد: "آ، من به خانه رسیدم!" و دوستانش با او جشن گرفتند.
از آن روز به بعد، هری یاد گرفت که هرگز به تنهایی کسی را ترک نکند و اینکه دوستی واقعی در کنار هم می تواند هر مشکلی را حل کند.