در یک روز آفتابی و دلپذیر، پسربچه ای به نام آرش در باغچه ی خانه اش مشغول بازی بود. او عاشق کاوش در طبیعت و پیدا کردن چیزهای جدید بود. روزی از روزها، در حین جستجو در بین درختان، به درختی غول پیکر و زیبا رسید که میوه ای بزرگ و طلایی رنگ بر رویش آویزان بود. آرش به سمت درخت رفت و گلابی را چید.
پس از آنکه گلابی را برداشت، ناگهان صدایی عجیب از درخت به گوشش رسید. "سلام، من گلابی جادویی هستم! اگر به من اعتماد کنی، می توانیم با هم ماجراجویی های شگفت انگیزی داشته باشیم!"
آرش که کمی تعجب کرده بود، تصمیم گرفت که به گلابی اعتماد کند. "چگونه می توانیم با هم ماجراجویی کنیم؟"، او سوال کرد.
"کافیست دلت را پر از شجاعت کنی و مرا در دست بگیری!" گلابی پاسخ داد. آرش با دقت گلابی را در دست گرفت و ناگهان احساس کرد که به یک دنیای جدید منتقل می شود.
او به سرزمینی پر از رنگ و شگفتی منتقل شد؛ جایی که درختان آواز می خواندند و حیوانات با او صحبت می کردند. آرش با دوستان جدیدش، از جمله یک پرنده رنگین کمانی به نام سمی و یک خرگوش بازیگوش به نام بامداد، به ماجراجویی های هیجان انگیز پرداخت.
آن ها با هم به جستجو در جنگل های جادویی رفتند، در رودخانه های زلال شنا کردند و حتی با یک جادوگر مهربان دوست شدند. هر روز برای آرش پر از شادی و یادگیری های جدید بود.
اما یک روز، وقتی که آرش به خانه بازگشت، متوجه شد که خسته است و دلش برای دوستانش تنگ شده است. گلابی جادویی که بر دستش بود، گفت: "هر وقت به من نیاز داری، کافیست به خاطر بیاوری که من همیشه در درونت هستم!"
آرش با قلبی پر از شادی و امید گفت: "ممنون، گلابی عزیز! من هرگز فراموش نخواهم کرد که چقدر تو را دوست دارم!" سپس آرش دوباره به دنیای واقعی برگشت، اما حالا با دوستان و خاطراتی جادویی در قلبش. او فهمید که دوستی و عشق، بزرگ ترین جادوهای دنیا هستند و هر بار که به یاد آن روزهای شگفت انگیز می افتاد، لبخند به لبش می نشست.